Ég og Kanye

Nýju ári fylgja iðulega nýir siðir og nýjar venjur (ég þurfti aðstoð BÍN við ritun þessarar setningar, það má). Margir nýta tækifærið eftir hátíðirnar í að taka til í mataræðinu og byrja að hreyfa sig. Sjálf hef ég ekki verið mikil áramótaheitakona í gegn um tíðina. Áramótaheitin mín hafa iðulega verið í andlegu formi og hvergi sett fram nema í hausnum á mér. Fyrir ári síðan einsetti ég mér það að vera ég sjálf árið 2013. Það þótti mér prýðilegt áramótaheit og mér fannst ágætt að geta sinnt því allt árið í stað þess að stefna að einhverju takmarki.

Fyrir árið 2014 hafði ég ekki hugsað mér að setja nein sérstök áramótaheit. Þegar ég rakst á þessa grein hjá Vísi fékk ég hugmynd. Ég er nú ekki mikið fyrir þennan mann en hann er víst þekktur fyrir að láta skapið hlaupa með sig í gönur. Hann ætlar að taka sig á með því að fara í neikvæðnisbindindi sem mun aðallega felast í því að hætta að ausa opinberlega úr skálum reiði sinnar yfir fólk og fyrirbæri.

Ég ætla að taka Kanye til fyrirmyndar og ætla í neikvæðnibindindi árið 2014. Ég ætla ekki að taka upp sama orð og er í fréttinni, en blaðamaður Vísis hefur þarna sett saman orðin neikvæðni og bindindi með -s- á milli. Þetta tiltekna -s- er ekki beygingarending orðsins neikvæðni líkt og sjá má hér heldur er þetta svokallaður bandstafur ef samsetta orðið er greint í svokölluð morfem. Bandstafir eru gjarnan notaðir í samsettum orðum til að gera þau þjálli og þægilegri í notkun. Dæmi um það er orðið ruslafata (rusl-a-fat-a). Þar er bandstafurinn -a- á milli orðanna rusl og fata, en glöggir sjá að þetta getur ekki verið beygingarending þar sem orðið rusl er ekki til í fleirtölu. Neikvæðnibindindi skal það vera.

Líkt og Kanye leyfi ég stundum skapinu að taka stjórn. Ég hef nú ekki verið að úthúða fólki frammi fyrir alþjóð og hef ekkert á móti Nike en þó geta ótrúlegustu hlutir slegið mig út af laginu og sett af stað óafturkallanleg bræðisköst. Ég hef snappað út af rúnstykki sem ég missti í gólfið og yfir því að kreista of mikið krem úr túpunni. Ég hef ótal sinnum grýtt fötunum mínum til og frá í herberginu mínu þegar ég finn mér ekkert til að klæðast. Svo hafa sennilega flestir bílstjórar landsins fengið að heyra það frá mér þegar þeir gefa ekki stefnuljós, það er aðeins bílrúðum að þakka að orð mín hafa ekki borist eyrum þeirra.

Ég er alls ekki stolt af þessum bræðisköstum mínum en þegar maður ætlar að laga eitthvað verður maður að horfast í augu við það. Þetta er gífurlega leiðinlegur ávani sem ég vil losa mig við. Það sem af er þessu ári hefur neikvæðnibindindið mitt bara gengið þokkalega.  Í þau skipti sem ég finn að reiðin blossar upp hef ég einfaldlega minnt mig á bindindið mitt og yfirleitt náð að halda ró minni. Um daginn hellti vinkona mín til dæmis yfir mig heilum bjór á Prikinu og ég bara hló og hélt áfram með lífið. Það er nefnilega svo hrikalega leiðinlegt að láta svona óþarfa neikvæðni skemma fyrir sér góðar stundir. Ég þarf líka bara að sætta mig við það að ég geri mistök og það er allt í lagi. 

Með jákvæðnikveðju,

hldr